Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2008

Στον Μ.

Κάτι θέλω να σου πω,αλλά δε συγκροτείται με λόγο εύκολα.Κι αυτό,γιατί προσπαθώ
να επενδύσω μνήμη και παρόν σε κουβεντούλες αποχρωματισμένες από εκρηκτικότητα
ή αναστολή.Το σίγουρο είναι πως με κατακλύζει έντονος συναισθηματισμός απέναντί σου,
όμως μια επιθυμία αλλόκοτη-μεταξύ του να θέλω να σου πω ό,τι μου συμβαίνει
και μετά να κάνω έρωτα μαζί σου αχόρταγα και λυσσασμένα ή να σε δω
μόνο να κάθεσαι δίπλα μου και να μου λες μικρές φρασούλες- με οδηγεί στο γράμμα
αυτό που μπορούσα να το αναβάλλω,αλλά δεν ήθελα.
Αν και τώρα στις ερωτικές μου φαντασιώσεις πρωταγωνιστεί κάποιος άλλος,θα ήθελα
να έρθεις εδώ για μια μέρα μόνο να σε σεργιανίσω στα σοκάκια,να σε πάω στη θάλασσα
που αγαπάς.Με ένα φεγγάρι και χιλιάδες αστέρια από πάνω μου και το βλέμμα σου
καρφωμένο στο δικό μου καθώς θα προσπαθώ να σε ανακαλύψω ανάμεσα στις δεκάδες
περιέργειες που έχω.
Υποθέτω την απορία στο πρόσωπό σου και φαντάζομαι την αποστροφή στην πρόκληση,
αλλά αδιαφορώ.Μου χρωστάς εξάλλου πολλούς έρωτες,όπου εγώ δεν θα υπακούω μόνο,αλλά θα ενεργώ.Δέξου την πρόσκληση από ένα πλάσμα που θέλει να δοθεί
ολόκληρο,άφοβα και χωρίς αναστολές.Σε περιμένω.

12 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Γράμμα απ'το "Μεγάλο φαγοπότι" του συναισθήματος ενός ανθρώπου που μπέρδεψε τον έρωτα με την κατανάλωση λαογραφικού χαρακτήρα φαγητών. Έχω φαί αλλά ας παραγγείλουμε και σαρδέλλες Καλλονής μιας και κάποτε μας άρεσαν.

lila athens είπε...

Δεν καταλαβαίνω το σχόλιο.Από πού εμπνεύστηκες γι αυτά που έγραψες;Πολύ θα ήθελα να μάθω!!!

Ανώνυμος είπε...

Είμαστε κ'οι δυό τρόφιμοι του Γκούλαγκ και το μήνυμά σου τι άλλο μπορεί νάναι εκτός
απ'το κτύπημα της τσίγκινης κούπας σου στα κάγκελα του κελλιού : Εδώ είμαι ακόμα,
ζω και ονειρεύομαι.Κι όπως όλα τα όνειρα των τροφίμων έχει αυτά που πιστεύεις οτι θέλουν
οι έχοντες ελευθερία επιλογών. Κι αυτά τα βγάζεις εδώ σε μορφή μενού, ένα είδος τουριστικής απεικόνισης
ενός έρωτα που έχει ήδη αντικατασταθεί για πρακτικούς ονειρικούς λόγους,
το καλοκαίρι στο Μαρίενμπαντ που το θυμόμαστε.

Ας πούμε λοιπόν οτι το μέσα έγινε έξω,και το Μαρίενμπαντ ειναι πάλι εδώ. Ποιά είναι η επόμενη κίνησή σου;

lila athens είπε...

Αρχικά σ ευχαριστώ που απάντησες.Δεν ξέρω αν είμαστε τρόφιμοι της ίδιας φυλακής.Ο καθένας βάζει τα δικά του κάγκελα.Δεν ξέρω τι ονειρεύεσαι.Πολύ θα ήθελα να μάθω.Δεν είναι μενού...αλλά κατάθεση ψυχής μέσα στις παλινδρομήσεις και τις μεταλλάξεις μορφών και συναισθημάτων που λοξοδρομούν αναγκαστικά γιατί δεν αμφίδρομα.
Το Μαρίενμπαντ δεν ξέρω πού είναι.Δεν έχω μνήμες!
Επόμενη κίνηση δική σου;Δεν ξέρω πού θα πάω...Αυθόρμητα δρω ...περιμένω ...

Ανώνυμος είπε...

που και πότε μπορώ να σε δώ;

lila athens είπε...

Για αρχή πες μου το όνομά σου(όχι επίθετο)και κάποιο τηλέφωνό σου,που μπορούμε να μιλήσουμε.Περιμένω...

lila athens είπε...

Σου λέω λοιπόν ότι το μέσα έγινε έξω!Συνετέλεσες κι εσύ σ αυτό.Ερήμην σου...Ο έρωτας που εσύ με κονιορτοποίησες γιατί τον μετάλλαξα και τον ...εμπορευματοποίησα τον αποκάλυψα σε μια απρογραμμάτιστη συνάντηση,νιώθοντας κάθαρση,τόλμη,ανάλαφρη και...περισσότερο ειλικρινής με τον εαυτό μου.Ξέρω ότι δεν αλλάζει τίποτε γιατί μερικά πράγματα εξακολουθούν και πρέπει να είναι αμφίδρομα.Το ταγκό θέλει δύο!Δυνατή μέσα στην αδυναμία μου θα συνεχίσω όπως κάνω πάντα και τα κομμάτια μου τα συναρμολογώ και καμαρώνω για τις ρωγμές όχι δυστυχώς για τις εμπειρίες μου που τρομάζουν καμιά φορά και μένα,πόσο μάλλον...Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μου αλλά συνεχίζω...Γιατί κρύφτηκες;¨Ελα στο φως...Περιμένω την επόμενη κίνησή σου...

lila athens είπε...

Λοιπόν γιατί μ αφήνεις να μονο
λογώ;¨Αλλαξες γνώμη;¨Ηθελες να βρεθούμε!Με ξέρεις;Σου ζήτησα το όνομα και το τηλέφωνό σου.Σιωπή...¨Αφησες κάτι ημιτελές...¨Η ο ρόλος σου ήταν αφυπνηστικός;Εξακολουθώ να περιμένω.Ποια είναι η επόμενη πρόταση;

lila athens είπε...

Αργείς πολύ!Γιατί άραγε; Τι σου συμβαίνει;Η τσίγκινη κούπα μου δεν ακούγεται πλέον;

Ανώνυμος είπε...

ΩΔΗ ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ

Αυτό το ποίημα φτιάχτηκε για σένα.
Το ξύλινό του κομμάτι
tόκοψα από δέντρο σπάνιο
στις βουνοκορφές
κ'είναι απ΄την καρδιά μου πιό σκληρό.
Αυτό που είναι από πέτρα καμωμένο
το βρήκα στην ακρογιαλιά
ένα απόγευμα του χειμώνα
ναυαγισμένο απ'τα κύματα
κι ένα ηλιοβασίλεμμα κακό.
Εάν το ποίημα σπάσει
θα το διορθώσω για σένα.
Αν χαθεί
θα στο αντικαταστήσω.
Αυτό το ποίημα
θα σε φροντίζει
και θα σε κερνάει
καθαρό νερό.

Ανώνυμος είπε...

για επικοινωνία
sumerian1950@gmail.com

lila athens είπε...

Για ποια επικοινωνία μιλάς;Μου έδωσες ένα email δεν απαντάς,σου θέτω ερωτήματα δεν απαντάς αρχίζω να κουράζομαι.Άν είναι παιγνίδι,άφησέ το.Άν έχεις να πεις κάτι,πέστο.Πλήττω εύκολα...Μην κρύβεσαι...Αν βεβαίως έχεις και θέλεις να πεις...Είμαι για πολλά εκνευρισμένη...μην επιτείνεις ...